عربی

اعلال در فعل    مضارع       

  حرف عله

       واو

    ( یَدعُو)

1-صیغه های بدون ضمیربارز: اعلال به اسکان

(للغائب,للغائبة,للمخاطب,للمتکلم وحده ومع الغیر)

 هویدعُو/ هی تدعُو/ أنتَ تدعُو/ أناأدعُو/نحنُ ندعُو

2-(للغائبینَ,   للمخاطبینَ, للمخاطبة) اعلال به حذف

 هُم یدعُون/أنتم تدعُون /أنتِ +تدعوینَ: أنتِ تدعینَ

  نکات مهم:

1-صیغه های(للغائبینَ وللغائبات )یکی می شوند.

   هُم   یدعون  / هُنَّ یدعون

2-(للمخاطبینَ و للمخاطبات) یکی می شوند.

    أنتم   تَدعُون /  أنتنَّ تدعُون

   حرف عله

        یاء

 (یَرضَی,یهدِی)

1--صیغه های بدون ضمیربارز(یرضَی :قلب به الف)

2--صیغه های بدون ضمیربارز(یهدِی : قلب به یاء )

3-(للغائبینَ, للمخاطبینَ, للمخاطبة) اعلال به حذف

   هُم یَهدُون/ أنتم تَهدون / أنتِ تهدینَ

نکته مهم:در(للمخاطبة وللمخاطبات)یکی می شوند.

   أنتِ تهدین    / أنتنَّ تهدین

   اعلال   درامرناقص

( للمخاطب,للمخاطبینَ,للمخاطبة)اعلال به حذف

  تدعُو: اُدعُ    /    تهدِی: إهدِ   / ترضَی:إرضَ

  تدعُون: اُدعوا / تهدون: إهدوا / ترضَون: إرضَوا

  تدعینَ :اُدعی    / تهدین :إهدی  / ترضَین : إرضَی

    اعلال                     درمضارع  مجزوم

-صیغه های بدون ضمیربارز:اعلال به حذف

(للغائب,للغائبة,للمخاطب,للمتکلم   وحده ومع الغیر)

 لم+یدعُوُ : لم یدعُ / لم تدعُ / لا تدعُ / لم أدعُ / لم ندعُ